چند عکس از گالری مدرسه ی سعادت

لحظه ی تحویل سال ۱۳۹۷ را در گالری یکی از دوستانم گذراندم و در همان حین، بهترین کار را حضور در وبلاگ شخصی ام و یادآوری متمم و دوستان متممی می دانستم. از این رو پستی با این عنوان منتشر کردم: “برای دوستان متممی؛ اگر به بندر بوشهر می آیید” و در آن از دوستان عزیز متممی تقاضا کردم اگر قصد دارند تعطیلات خود را در بندر بوشهر بگذرانند، سری هم به آنجا بزنند تا از دیدن گل رویشان شادمان شوم.

و اکنون خوشحالم که به خاطر انتشار این پست افتخار دیدن دوست عزیزی چون نسرین سجادی و پدر بزرگوارشان نصیبم شد. در پست های آتی درباره دیدار این دوست و هدیه ی ارزشمندش بیشتر می نویسم.

و اما کامنت معلم عزیزم، محمدرضا شعبانعلی باعث شد این پست را ادامه دهم و چند عکس نزدیکتر از این گالری نمایش دهم.

گفتنیست یکی از لحظه های خوبی که در اینجا برای من رقم می خورد زمانیست که هنرمندان، ساخته های دست خود را به این گالری می آورند و من برق اشتیاق را در چشمانشان می بینم. به خصوص زمانی که گاهی در همان لحظه، پیش روی خودشان یکی از آثارشان را می خرم و یا جویای آن زحمتی که برای دست سازه ها می کشند، می شوم. و گاهی این خرید و همچنین گوش سپردن به توضیحاتشان باعث شده است دفعات بعد برایم یک سفارش رایگان هدیه بیاورند(که به این میگن حمایت هوشمندانه از کالای ایرانی 😀 ).

در اینجا به پیشنهاد محمدرضای عزیز سعی کرده ام آثاری که با دست این هنرمندان ساخته شده اند را از نمای نزدیکتری نشان دهم. ضمنا امیدوارم عذر مرا بابت محدودیت در ابزار و ذوق عکاسی بپذیرید.

از کشتی ها و لنج های چوبی شروع می کنم. چون به آنها علاقه ی خاصی دارم. به خصوص به این قایق پارویی کوچک. شاید به این خاطر که داستان پشت آن، برایم کمی تکان دهنده تر از سایر آثار است. چرا که سازنده اش، در روزهای سخت بیماری صعب العلاج و ناگهانی اش، به جای اینکه منتظر مرگ بماند و برای شغل از دست رفته اش حسرت بخورد، به علاقه ی دیرینه اش(به توصیه پزشکان برای روزهای آخر زندگی) روی آورده. و الان که سه سال از آن ماجرا می گذرد بهبودی و به ثمر نشستن علاقه اش را به چشم دیده است.

این هم کشتی دیگری از تولیدات خانگی یک خانواده:

یک کشتی بزرگتر(حدود یک متر و نیم طول) هم هست که متاسفانه فعلا هر چه تلاش می کنم عکسش آپلود نمی شود. و در ادامه دست سازه های حصیری و صدفی:

میان نوشت۱: بعضی از آثار صدفی و دریایی(مثل ماهی فوگول، توتیای دریایی، خرچنگ، لابستر، صدف ها) روی میز دست ساز نیستند و به صورت طبیعی از دریا به یغما رفته اند. به دوستی گفته بودم دلم برای آبزیانی که به قصد زینت خانه های ما صید و خشک شده اند می سوزد و ایشان در جواب گفتند: چه اشکالی داره به جای اینکه خورده بشن خشک بشن؟ و نظر به اینکه خود از دسته ی گوشتخواران پر و پا قرص آبزیان هستم جوابی نداشتم بدهم، باشد که رستگار شوم 🙁 🙂

میان نوشت ۲: بعضی از ستاره های دریایی هستند که یکی از پاهایشان کوتاه شده و به نظر شکسته می آیند ولی من با توجه به درس شیرین اتوتومی در متمم برای مشتریانی که متوجه این موضوع می شوند اصل جریان را توضیح می دهم:) .

ادامه ی حصیربافی ها و تزیینات صدفی:

   

این هم زیورآلات دریایی و بدلیجات به همراه چند میناکاری همدانی و باز هم کشتی بادبانی:

این هم ریزه کاری های چوبی که من ارادتمندشان هستم(منظورم فرفره چوبی و یویو هست). در این بخش فقط چند اثر دست ساز هستند که دمام بوشهری(نوعی ساز کوبه ای) از جمله ی آنهاست و از نمای نزدیک تر یک نمونه اش را گذاشته ام:

دمام بوشهری گوشه ی سمت چپ:

این هم یک نمونه عروسکی دمام زن بوشهری به همراه همسرش که میان قندهای خرمایی با طعم هل ایستاده اند:

این هم کتابخانه ی کوچکی که کتاب هایش یا از نویسندگان استان بوشهر است و یا درباره بزرگان و آثار این استان است:

و در آخر رفیق بعد از ظهرهای ما، خانم دیانای خوش صحبت که پدرش در اتاق دیگر این مدرسه، توضیحاتی درباره نیروگاه هسته ای بوشهر ارائه می دهند.

  

پی نوشت: عکس رو به درخواست خودش گرفتم. و اون یکی که با عینکه به گفته ی خودش برای اینه که تغییر قیافه بده تا حین تردد(های مکرر) بین اتاق پدرش و گالری شناسایی نشه.

2 دیدگاه برای “چند عکس از گالری مدرسه ی سعادت

  1. سلام
    من یه چند ماهی از سربازیمو توی بوشهر بودم و خاطرات خوبی از اونجا دارم.
    می خواستم ازتون تشکر کنم چون با دیدن عکس ها یاد سوغاتی هایی که از اونجا خریدم افتادم و خلاصه خاطرات اونجا برام زنده شد. امیدوارم حداقل یه بار دیگه دیگه بوشهر برم اما نه تو تابستون.

    1. سلام امیر جواهری عزیز، ممنون بابت لطفتون. قابل شما رو نداره.
      امیدوارم اینبار تشریف آوردین خاطرات و سوغاتی های خوبتری رو با خودتون ببرید. البته قطعا نه در تابستون وحشتناکش 🙂
      شاد باشین و پایدار

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *